Industrieel erfgoed

Industrieel Erfgoed | De Meelfabriek, Leiden

De Meelfabriek is een industrieel complex dat bestaat uit verschillende grote gebouwen. Hier werd ooit meel geproduceerd, en de verschillende soorten graan werden per boot aangevoerd over de aangrenzende singels. De stoommeelfabriek werd in 1884 opgericht en moest in 1988 om bedrijfseconomische redenen de deuren sluiten.

De fabriek was een voor die tijd hypermoderne stoommeelfabriek. De eigenaars  maakten gebruik van de nieuwste technieken, zoals het pneumatisch lossen van graan en installeerden als een van de eerste bedrijven in Leiden elektrische verlichting. Na de Tweede Wereldoorlog maakte de fabriek een periode van grote bloei door. Eind jaren vijftig produceren 150 productiemedewerkers dagelijks 420 ton bloem, goed voor 750.000 broden. Hiermee werd voorzien in de behoefte aan meel van ca. twintig procent van de Nederlandse bevolking.

De gebouwen liggen op een bastion dat deel uitmaakt van de historische vestingwerken van Leiden. Oorspronkelijk was het een open strook land dat om de stad heen lag. In de loop van de 19e en 20e eeuw ontwikkelde dit gebied zich tot een industriële gordel. Aan het eind van de 20e eeuw werden de meeste gebouwen op deze gordel ontmanteld, volgens de wens van het stadsbestuur om een groene gordel met parken rond de historische binnenstad aan te leggen.

Projectontwikkelaar Ab van der Wiel kocht De Meelfabriek in 1998. Hij wilde de fabriek behouden en opnieuw ontwikkelen. Het complex is nu één van de belangrijkste overblijfselen van het rijke industriële verleden van Leiden geworden. Het is een historisch herkenningspunt in de stad en maakt deel uit van het Nederlandse industriële erfgoed.

Industrieel Erfgoed De Meelfabriek

Industrieel Erfgoed De Meelfabriek

Industrieel Erfgoed De Meelfabriek

Industrie Erfgoed De Meelfabriek