MEELPAKHUIS

Het Meelpakhuis werd in 1937 gebouwd als opslagplaats voor meel. Ontworpen door architect B. Buurman in een puur functionele stijl, met dikke betonnen vloeren en indrukwekkende paddenstoelkolommen die het enorme gewicht van het opgeslagen meel moesten dragen. Het gebouw is een rijksmonument en vormt een prachtig voorbeeld van industriële betonarchitectuur uit het interbellum.

Bij de transformatie tot woongebouw door Studio Akkerhuis Architects zijn juist die bijzondere kolommen (280 in totaal) het uitgangspunt geworden. De oorspronkelijke gesloten baksteengevel is zorgvuldig afgepeld en vervangen door een terug-liggende glazen gevel. Daardoor is het ritme van de kolommenstructuur nu van buitenaf zichtbaar, en valt er volop licht naar binnen. Je ziet ze verjongen naar boven toe. Boven konden de kolommen smaller zijn dan op de onderste etages simpelweg omdat hier minder draagkracht nodig was.

Van een gesloten pakhuis is het Meelpakhuis getransformeerd tot een lichte en transparante woonomgeving. In het monumentale deel zijn nu 14 royale lofts gerealiseerd en in de moderne opbouw nog eens 8 penthouses. Het gebouw was zo sterk dat het geen probleem was om deze nieuwe etages erop te bouwen. Dit noem je ‘optopping’.

Het trappenhuis vormt een tweede herkenningspunt in het gebouw. Hier vind je de sul, ook wel de wokkel genoemd: een originele glijgoot voor meelzakken. Deze was erg verroest en is volledig schoongemaakt en opnieuw gecoat – nu knalgeel als stralend middelpunt van het gebouw.

Bouwjaar: 1937 / Opgeleverd 2024
Architect: W.C. Mulder / transformatiearchitect: Studio Akkerhuis Architects